12 Responses so far.

1. 

   AmeLia says:

   29 07 2009 09:58

   ben yazılarını buyuk bi keyifle okuyorum.. resmen kalemin akıyor..=)

2. 

   EBRULİ says:

   29 07 2009 10:03

   Vicdan en rahat yastıktır diyor bir söz.Sorgulayan,korkan,kaçan,susan vicdanlı.Ya karşısındaki? Bunu yaşatan?Öyleyse vicdanlı olmanın artısından çok eksisimi oluyor acaba insan yüreğine.Koskaca bir yorgunluk,yılgınlık.

3. 

   İDEA says:

   29 07 2009 10:41

   Kaç sabaha haykırılır ki daha.Kaç sabah taşır bu yükü.En iyisi bırakmak kapısına.Ama nerde o cesur kişi.

4. 

   Arzu_Su says:

   29 07 2009 12:44

   ''Sustu içinde haykıran sesi... Bir yürüyüşün ardından çıktığı yolculuktan geriye bir kendi bir o taş kalmıştı... Ne o geçmişte kalan kendisiydi, ne de gelecek pek umurundaydı şimdi... Yalanlara inat ve gerçeğe aykırı yaşamanın yolunu tutmuştu... Tek yorgunluğu kendi kalmakla kendinden olmak arasındaki mücadeleydi... Zaten gerisi hikaye, gerisi bahaneydi.''

5. 

   kIrmIzILI says:

   29 07 2009 14:30

   sordum...
   sustum...
   korktum...
   kaçtım...
   ağladım,ağladım,ağladım...

6. 

   Evren says:

   29 07 2009 14:58

   teşekkür ederim kubra...

7. 

   Evren says:

   29 07 2009 15:00

   vicdan ebruli, vicdan hiçbir zaman eksi olmaz yılsak da yorulsak da...

8. 

   Evren says:

   29 07 2009 15:00

   soruları bırakmak kolay ki, cevapları bulmak zor bence, keşke bir sabah uyandığımızda birileri cevapları bırakmış olsa kapımıza idea :)

9. 

   Evren says:

   29 07 2009 15:02

   "Tek yorgunluğu kendi kalmakla kendinden olmak arasındaki mücadeleydi..."
   
   Mücadelemiz hep bu değil mi arzu...

10. 

    Evren says:

    29 07 2009 15:02

    ağlama kırmızılı, yazık artık gözyaşlarına, çok yazık, sana gülmeler yaraşırı dinle, yakışanı sana böyle...

11. 

    gereksiz adam says:

    29 07 2009 15:49

    Öyle zamanlar çokça olur, hayatı yüzeysel yaşamayı seçmeyenlerde. Taş olduğun, sustuğun, takıldığın zamanlara aldırmamak lazım (ben beceremedim, sadece lazım kısmının altını çiziyorum).
    
    Geçer demiyorum, geçmeyecek. sadece böyle yaşamaya alışmak lazım diyorum (beceremediğimin altını bir kez daha çizerim).

12. 

    Evren says:

    29 07 2009 16:40

    nedense bu yaşam formunda altı çizilir cümlelerin de içi doldurulamaz bir türlü değil mi gereksiz :))
    
    içi doldurmak, becerebilme meselesi ile eşdeğer tutulmuştur ki şahsen bizzat kendimin de bu konudaki başarısızlıkları kitap olur :)

Yorum Gönder