KARMAŞA



Yaşam bile,
tüm karmaşasına rağmen
bir yanını umuda ayırıyor.

Peki ya sen..?


Categories:

12 Responses so far.

  1. "Oldu, görürsem söylerim hanım abla"

    oldukça eski bir yeşilçam filminin repliğinden alıntı :)

  2. Evren says:

    :))
    söyleyesin diye soruldu zaten :)

  3. Efsa says:

    Bendeee :)

  4. Evren says:

    zaten sen ayırmasan çokkkk kızarım ki ben sana :)

  5. deniz says:

    sımsıcak yürekten tebessümle karşılayan birine bu karamsarlığımla yazmamalıyım, ancak başladım yazmaya...
    ben de senin gibi düşünürdüm ve umut hep olmalı derdim de umutlar da tükenirmiş. herşeyin bir sonu olduğu gibi umutların da sonu varmış...
    sevgiler

  6. Evren says:

    umutların tükendiği an yaşamın sonlandığı andır diye düşünürüm... senle konuşabildiğimize göre hala bir umur var gibi deniz ve olmalı da...
    sevgiler...

  7. deniz says:

    haklısın evren...
    sınırdayım dördüncü kez, keşke biraz daha cesur olabilseydim ölümü seçecek kadar...
    sağol ve özür dilerim bloğunu kirlettiğim için.
    sevgiler.

  8. Evren says:

    bence cesaret yaşamakta deniz... yaşama sıkı sıkı tutunabilmekte cesaret...
    ve yürekten gelen hiçbir şey kirletmez ne dünyamı ne de blogumu...

    o sınırda bulmuştum kendimi bir kez ve ilk kez o zaman fark etmiştim, bütün kahpeliğine rağmen hayata sıkı sıkı tutunmanın cesaret işi olduğunu...

    sırtını dönüp gitmek korkakların işi gibi gelir bana, ben hiç sırtını dönen biri olmadım bu hayatta, sırtını dönen her bir korkakta daha da arttı cesaretim...

  9. ** says:

    karmaşa bizi yaşatır..

  10. sufi says:

    "Karmaşanın olduğu yerde sükunet, umutsuzluğun olduğu yerde umut yoktur" kim diyebilir ki?

  11. Evren says:

    tam tersini söylesek olur dimi? 'kim dyebilir ki' derken yokturu vardıra çevirmek gerek diye düşündüm ben...

  12. Evren says:

    karmaşa bizi yaşatır y.a.
    yaşama karıştırır
    yaşamla karıştırır...