Seni Düşünürken...
Bir pencere açtım zamanda gezinen.
Gülümsedim.
O pencereden bakan kendimi,
Aşağıda bekleyen seni,
özledim.
Eylül de geldi çattı.
Eylül; hüznün kapı aralığı.
Dert ortağı yağmuru taşıyan yalnızlık vurgusu.
İşte öylesine bir yalnızlığın içinde,
İşte öylesine bir yalnızlığın içinde,
Tıp tıp vurdukça taraçada damla
Seni düşünecek bir yürek uzaklarda
Bir pencere açacak zamanda gezinen.
Gülümseyecek gözleri, iyi ki...
İyi ki varsın...
İyi ki...
artık sonbaharı da yağmuru da seviyorum...
sen de sazanım, sen de :))
aa stuvenim, sonbahar, yağmur ve ben karar verdik biz de seni seviyoruz, artık! :))
bu eylül diğerleri gibi değil. evetti hayır dı bayramdı seyrandı geçer gider... tadını çıkartamayız hüznün...
Eylül'ün gelişi şimdiden göstermiş kendini...
Sonbahar başlangıcı. Hüznün dizelere yansıyan kaçınılmaz adresi...
bu eylül benim için seviç demek.tabi bu sefer.çünkü 16 eylülde eşim askerden gelecek inş.nasıl sevinmem.
bu eylül yıllar önce annelerimizin babalarımızın anılarındaki eylüle benzeyecek, mutlaka bir iz bırakacak gereksiz ve dilerim HAYIR'lı bir izi kalır bu eylülün.
eylülde gel demiş yasabırla bekleyen aşık, hüznünü bile severim, yeter ki gel. ya da gel ki dağılsın hüznüm demiştir, kibilir. yeter ki gel, sen eylülde gel zeugma.
ne güzel uğurböceği, en azından bir kişi kesinlikle güzel anılar yükleyecek bu eylüle. şimdiden gözün aydın.
İyi ki..
Belki o taraçanın altında beklerken
Belkide her hangi bir günün uzağında
Yada işten eve dönerkeniç gıcıklayan bir sesle
İyi ki
varsın
İyi ki beklenensin
"iyi ki"lerle bütünleşen kadın, eminim yoluna çıkan her "iyi ki" de seninde bıraktığın bir iz var. Ve Eylül de benim en sevdiğim ay...
ateşim, ne fark eder ki, aşka düştükten sonra, beklenen olmak ya da bekleyen olmak. ne tarafta durduğundur önemli olan. iyi ki diyebilmektir.
eylül nasıl da yanıltmadı bekleyeni, yağmurunu getirdi, grisini ve sisini. yaşadıklarının bugünkü seni yarattığı bilincinde olan herkes için vardır illa ki bir iyi ki değil mi elifim.
sonbaharı hep çok sevdim.insanı bunaltmayan ama hep şaşırtan doğası ile. rengarenk, sararmış, kızarmış, birazcık yeşili kalmış ağaçları ile. bana hep bitiş değil yeni bir başlangıç gibi geldi. ama bu sene daha da bi özledim.
sen böyle tanımlayınca, eskişehir yolu üzerindeki mezitler geldi gözümün önüne, ve hiç bitmeyen tutkum doğançay ve tren yolculuğu guguk kuşu.
eylülü seviyorum sonbaharı ve ilk baharı mevsim geçişidir beni cezbeden heralde.
aşık olasım var en şiddetlisinden :)
ben de bahar çocuğuyum ya, bir yanım hüzün, bir yanım çiçek açar.
ayrıca da aşık olduğunda ve ağlandığında hatırlatırım bu şiddet meselesine ona göre pilli :)
demek ki oraya gitmeliyim
görmediysen mutlaka sonbaharda görmelisin. ama olmadı en azından ilkbaharda gör guguk kuşum.