Oturdum sahilde bir taşın üstüne...
Uzaklara, gözümün alabildiği yüreğimin varabildiği son noktaya bakıyorum...
Ardımda bıraktığım çakıl taşlarından bir kule yaptım kendime...
Sırtımı sağlama dayadım...
Yanı kendime...
Es rüzgar!
Yağ yağmur!
Çak şimşek!
Yıkılmam demiyorum...
Ama artık daha çok dayanırım biliyorum...
__________________________________________________

14 Anlam Katan:
çok severim bu şarkıyı. ama şu an dinleme şansım yok :(
ben uzun zamandır bir kaldırımda oturduğumu ve de etrafımdan geçenleri sadece izlediğimi farkettim.
insan yaşamının bazı dönüm noktaları varmış demek ki, şimdi o dönemeçlerden birini geçiyorum.
yağmur değil, kar olsun sonunda. beyazlarla bitsin tüm hikayem...
Yağmura sözüm yok ama, biliyor musun, benim gönlümde kalmadı ki taş taş üstünde...
ben de bugün bütün gün söyleyip durdum içimden, dur dedim blogta tekrar yayına vereyim en iyisi, herkesler dinlesin istedimn pillim. kar olsa da fark eder mi dayanabildikten sonra. beyazlık da alır gözü sonunda ;)
zaten bütün mesele de o değil mi parpali... taş kalmıyor taş üstünde. kendimiz taş yürekli mi olsak acaba.
Zaten ne geliyorsa başımıza taş kalbimiz yüzünden hırslarımız yüzünden geliyor.
Şarkıya bayılırım. Çok güzeldi Teşekkürler Evren
Yillar yillar once, dolunayin en guzel denizlerden birinin ustune dustugu o sahil sehrinde, calarken Sertab, aglarken ben, inanmisken Tanri'nin beni unuttuguna. Simdi seyrederken ayni klibi, dinlerken beni aglatan sozleri, icimde bir yerler burkuluyor, nasil BEN kendimi unutmusken, Tanri beni unuttu diye suclayabilmisim. Unutmaz! Biz asil kim oldugumuzu hatirlayalim...
bana bir yorumunda yazmıştın şu sözü
Yıkılmam demiyorum ama
Dayanırım biliyorum..
işte o günden sonra kulaklarıma küpe oldu bu söz hiç unutmadım dayanıyorum her şeye yıkılsamda ..
peki neden sonra böyle oldu...
hatırlamak bana da iyi gedi neslinnce anladığım kadarıyla taş kalpli olam kçözüm değil diyorsun. zaten içime sinmemişti fikrim :)
insan en çok yarayı kendini unuttuğu zaman almıyor mu zaten uma. hazır suçlayacak da varken, kolaya kaçıyor insanoğlu. ben unuttum demek işine gelmiyor ya da. ama kendini bilmek ve hatırlamak hayata yeniden her seferinde tutunmak gibi.
yıkılıyor insan, ama yıkıntısında bile bir dayanma gücü buluyor kendine ateşim. önemli olan kendi gücünün, kendi içindeki O'nun gücünün farkına varmak.
yağmur mu yağdı? ee mevsimler değişiyor çünkü, geceler gündüzler ebırakıyor yerini, tarihler bir sonraki güne de ondan gereksiz...
zaman diyorsun yani, zaman daha dayanıklı kılıyor insanı...
zaman yüreğinin farkındalığını anlamanı sağlayan bir araç sadece.
Yorum Gönder