Pazartesi, Şubat 06, 2006

SÜRPRİZ ???


Gene uzun zaman oldu biliyorum. Ama hayat ne yazık ki acı tatlı sürprizlerle dolu. Şuşu için planladığımız doğum gününden hemen sonra Bursa’ya gelmiştim. Hem ailemi ziyaret edecek hem de Bursa’daki dostlarla buluşacaktım. Ben annemlere uzun uzun planladığım haftayı anlatırken…

Salı sabahı hastaneye gittik. Annem ameliyat olacaktı. Tamamen tesadüf sonucu bulunan bir “parça” alınmalıydı. Bu gerçekten bir sürpriz olmuştu hepimiz için. Hani bildik yüz gülümseten, kahkaha attıranlardan değildi maalesef…
Bu olay tam da yürek burkan cinstendi.
Annem…
Canım annem her zaman ki gibi güçlü ve dayanıklıydı.
Testler yapıldı.
Sonuçlar geldi.
Her şey yolunda gidiyordu.
Babamın gözlerindeki endişeyi ben hiç görmemiştim daha önce. Yerinde durmuyor oradan oraya geziniyordu. Ameliyat sırasında sürekli bilgi alıyorduk, her şey iyi gidiyordu da…
İşte biz orada öylece eli kolu bağlı duruyorduk.

Anneler ve kızları, hep böyle midir bilmem ama büyüme çağlarında bir türlü tutturamazlar frekansı. 30’lu yaşlarla birlikte kızlar büyüyor galiba. Ya da ben de öyle oldu.
Annemi daha çok anlamaya başladım. Anneme daha çok benzemeye!

Bir gün hiç aklıma gelmezdi ama kısaca onu anlatmak isterim sizlere…
Annem titizdir. Çalışkandır. Tutumludur. Kocamandır yüreği. Herkese yer vardır o yürekte. Vicdanlıdır. Ayrıca inançlıdır da benim annem. “Doğru”ya ve “hak”ka inanır. İlkelidir. Durduğu yeri, durması gereken yeri bilir.
Güçlüdür. Kimse onu kolay kolay yıkamaz. Bir sevdimi her şeyini verir. Öyle elinden gelenle yetinmez, daha fazla ne yapabilirse daha da fazlasını yapar.
Köylere gider ders vermeye. Sanmayın altında arabası. İki minibüs değiştirir.

Kar kış vız gelir ona. Öyle kolay kolay hastalanmaz mesela.
Haftasonu, bayram ne güne duruyor değil mi ama?
30 yıllık öğretmenlik hayatında doğumları hariç ki anlatılanlara göre son dakikada almıştır hep raporlarını, tek bir gün raporu yoktur mesela.
Gönüllü olarak çalışır çeşitli kurumlarda. Emeğini koyar ortaya.
Kendini, değerlerini, ilkelerini koyar…
Zamane reklamında olduğu gibi “süperdir benim annem, süper…”

Annem ve babam...
Birbirine hala aşkla bakıyor, yürekleri ile gülümsüyorlar.
Emek verince bir aşka başı da güzel olur sonu da...

Seni seviyorum annem…
Geçmiş olsun sana.
Birbirinize her zaman aşkla bakın, hayatınızdaki sürprizler hep keyiflendirsin sizi...

Bi de unutmadan, yıllar sonra hala böyle güzel bakabilmek istiyorsanız aşkınıza
emek harcayın bolca...
Evren



Posted by Picasa

3 yorum:

sepo dedi ki...

yavrum anneciğine acil iyileşme vede babanla hiç ayrılmamalar diliyorum Allaha şükürki korkmuyoruz herşey çok iyi olacak hepinizi sevgiyle öpüyorum selamlar

Anonymous dedi ki...

Annemin ve Babamin bu fotorafini hep sevmisimdir.

Arkadaki su akintisi hem "Hayati" hemde "Zamani" simgeler gibi fotorafin arka planini cok guzel dolduruyor.
Yaslandiklari "çam agici", karsilikli bunca yil besledikleri ve beraber buyuttukleri "Ask"i simgeliyor gibi.
Birbirilerine nasil baktiklarina daha dikkatli bakarmisiniz.
Nasil guzel bakiyorlar birbirine degilmi ?
Bu fotorafi hep sevmisimdir.
Nedenini bilmiyorum.
Icime huzur getiren bir fotoraf, iste !
Fotorafçiyi'da tebrik etmek gerek.

Sevgilerimle,
$uat

Evren dedi ki...

umarim biz de yillarca askla birbirimize bakmaya devam ederiz.