Pazartesi, Mart 16, 2015

İçimin Kuşları Özlüyor Senin Gökyüzünü




Bundan iki ay kadar önceydi sanırım; ilk kez rüyama girdin. Sorular sordum yanındakilere... Hep bildik bir sorudur ya... Neden? Cevabını bunca sene merak etmemiştim de neden o gün o gece o uykuda düştün aklıma bilmem. Uyandım. Düşündüm. Şaşırdım duyduklarıma. Cesaret edemedi demişti en yakın arkadaşın. 

Geçen hafta yine girdin rüyama. Elinde bir hap, avucuma koyup uzaklaştın benden. Sabah uyandığımda avucumda bir hap varmış gibi yumru olan sağ elime takıldı gözüm. Gülümsedim. Şaşırdım. Babası hasta dedi telefondaki ses bana, sanki sormuşum gibi ona. 

Sonra bu fotoğrafı gördüm. Altına düştüğüm not öylesine dökülü vermişti: İçimin Kuşları Özlüyor Senin Gökyüzünü...

Sen miydin bunu bana yazdıran... Uykumda fısıldayamadığın kelimelerin miydi kalemime düşen. Peki ya dün gece rüyamda sarılışın ve aşkım deyişin... rüya mıydı gerçekten.  Mart, 2015


2 yorum:

gülsen VAROL dedi ki...

Artık yaş gereği pek çok becerilere yabancılaşsam da yine de sabır ve inat terk etmedi beni.. Böylece yeniden kabul edildim sayfana..
Ve yine yeniden bu aşina olduğum, özlediğim.. beni savuran ama yaralamayan yazılarına kavuştum benim mağrur Evren'im..

Evren dedi ki...

Evde internetim yok, yazmak da telefondan mümkün değil. Öyle olunca uzak kalıyorum, okumaya, yazmaya, sarılıp sarmalanmaya...

© Evrenin Dünyası | Powered by Blogger | Design by Enny Law - Supported by IDcopy