Perşembe, Kasım 16, 2006

UMUT



Ne güzeldir sonbahar…

Biraz hüzünlü, biraz yalnız…

Şaşırtır sizi, hatta bazen hazırlıksız yakalar.

Biraz insanlar gibidir sonbahar.

Güneş var diye güvenir ince giyinirsiniz
çok geçmez hava kararır ve yağmur başlar.

Kızarsınız.

Kendinize.

Onun güneşli yanına güvendiğiniz için.

***

Bugün geldi bu fotoğraf,
sevdiğim sonbaharın terkedilmişliğinin resmi gibiydi.

Biraz hüzünlü, biraz yalnız.

Sevdiğini bekler hali etkiledi beni.
O nedenle biraz da umut gibi.

6 yorum:

Anonymous dedi ki...

Epeydir konuşmadık. Gerçi Şuşu'dan alıyorum haberlerini ama acep ne yapmaktadır bu kız diye sabahın kör karanlığında sitene bir uğrayayım dedim. Zaten kararıktı içim ajansta sabahlamış olmaktan, hepten karardı. Vallahi protesto ediyorum bu durumu ablan olarak :)) Sonbaharmış, yalnızlıkmış, ne o öyle... Umudu içinde ara Evren'im dökülmüş yapraklarla dolu bir fotoğrafta değil. Güle güle oturmanı dilediğim yeni evinin çok sen koktuğuna emin olduğum sıcaklığında umutlarının gerçeğe dönüşeceğine inancım sonsuz. Hadi kal sağlıkca!

Evren dedi ki...

Naber ablacım :)
Ne güzel seni görmek buralarda. Ne zaman geliyorsunuz bana. Evim hazır dostlarla yiyip içmek, gülüp eğlenmek için. Hadi bi boşluk yarat ve ekibi topla gel. Özledim hepinizi.


Neden sevdim o fotoğrafı o kadar biliyorsun aslında.
Koparsalarsa, kendiliğinden dökülse de yapraklar, kışa inat bahar gene gelecek, biz de yeniden yeşillenip, çoğalacağız. Biraz da bu nedenle umut dedim aslında.
Hem umut içimizde olmasa, gözlerimiz bakarmıydı bu kadar güzel dünyaya...

Neslihan dedi ki...

Evren'im duydum ki ben senin yazdiklarini görene ve de sana yanit yazana kadar sen atlayip gelmissin İstanbul'a. Haftasonu ne yazik ki calisiyor olsam da Cumartesi bekliyoruz seni. Aksama evdeyim nasilsa...

Neslihan

Anonymous dedi ki...

Yazini geçen gun okumustum, ve ne kadar utangaç bir sekilde umuttan bahsettigi dikkatimi çekmisti...

O gunden bu gune aradan bir kac gun gecti. Is yerindeyim ve içim epey sikkin, saygi deger yonetici hazretlerimizin almis oldugu hatali kararlari nasil temizleriz diye olmayan çozum arayisindayim. Nesem gelsin diye Nasif arkadasim bana bir turkuler dinletiyor, aglamakli, titrek sesler, kemanlar ve sazlar eslik ediyor.....offff içim dahada fazla karardi diyecekken, tekrar sitene girdim ve bu sefer, aman allahim geçen gunden dahada karanlik ve depresif geldi....., bunun uzerine isi gucu bir yana atip, bir iki satir yazmam gerektigini hissettim.

Nerede kaldi pirildayan o guzel gozlerin. Sen hep nese ve umut doluydun.
Yeter artik, toparlanman zamanui geldi !
Boyle devam edersen, bu siteyi artik ziyaret etmiyecegim.

Nesen gelene kadar...,

Hayranin,

$uat

Cafe Nino dedi ki...

evrencim,
herzaman umudu kendi icinde yasatan hatta um udu kendi yaratan birisin...buyuzden ne dokulen yapraklar nede sararan yapraklar sendeki o umudu yok edemez:))

Evren dedi ki...

Sağol sağol sağol...