Maziden Gelen - 1

 Mayıs 2016

Yüreğin Kadar Kork Benden 

 

Aslında bir kuş gibi özgürdük, kanadımız incinmeden önce. 

Sonra tutunmayı öğrettiler bize, dikili bir ağaç sanıp kendimizi, saldık köklerimizi toprağa.

Oysa çırpınmak var doğamızda. 

Böyle kırıldı tek kanadımız, yani boşuna! boşu boşuna çırpındıkça. 

Kulağımda kuş sesleri, doğudan batıya...

Düşüncelerim derin, köklerim boyunca.

Kanatlarımda bir sızı

Kanatlarımda bir ağırlık

Kanatlarım

Kanadıkça

Köklerimden kopup

Eğiliyorum toprağa

Şefkatin kadar sev beni

Yüreğin kadar kork benden

Uçuyorum ben sessizliğin girdabında

Uçuyorum ben sensizliğin girdabında