Cuma, Temmuz 29, 2011

Kuşlar Üzerine




içimin kuşları uçuyor
havada ağır bir yalnızlık kokusu
içime çeksem!
yüreğim yanar

söylesene
teller sadece eski zaman telgrafları için midir 

başım önüme eğik bugün
içime çektiğim hava ağır ya
şair olsam bağırasım gelir 
insanım ağlayasım geliyor

kurşun gibi bir yaradır yalnızlık 

içimin kuşlarına sözüm geçse
uçmayın derdim
ve hatta unutun uçmaya dair bildiğiniz ne varsa

doğasında uçmak olanla
yüreğinde sevmek olanı kıyaslasam
sevme desem
sevme böyle havalarda

kuş bu
uçar kanadını kırma pahasına
yüreği de buradan yola çıkıp sen kıyasla




görsel / zeynepinyeri

2 yorum:

tutsak dedi ki...

Biz ne kadar çabalarsak çabalayalım yaşam kendi macerasını yaşamaya devam ediyor. Ya biz ona teslim olup bize de macera yaşatmasını bekleyeceğiz; ya da çırpınıp duracağız kendi kendimize.

Evren dedi ki...

aslında her şey su olup akıp gidebilmekte... benden arınmanın da yolu sudan geçmiyor mu sonunda. su gibi ömrün olsun demişler ya atalarımız. su gibi olayım ben de...