Perşembe, Kasım 04, 2010

Sonu Yağmur Olsa Da...


Oturdum sahilde bir taşın üstüne...
Uzaklara, gözümün alabildiği yüreğimin varabildiği son noktaya bakıyorum...
Ardımda bıraktığım çakıl taşlarından bir kule yaptım kendime...
Sırtımı sağlama dayadım...
Yanı kendime...

Es rüzgar!
Yağ yağmur!
Çak şimşek!

Yıkılmam demiyorum...
Ama artık daha çok dayanırım biliyorum...




__________________________________________________

Fotoğraf /  Soon@Neslihan Öncel
İlk Yayın Tarihi : Ekim 2009 

14 yorum:

Pilli Petro dedi ki...

çok severim bu şarkıyı. ama şu an dinleme şansım yok :(

ben uzun zamandır bir kaldırımda oturduğumu ve de etrafımdan geçenleri sadece izlediğimi farkettim.

insan yaşamının bazı dönüm noktaları varmış demek ki, şimdi o dönemeçlerden birini geçiyorum.

yağmur değil, kar olsun sonunda. beyazlarla bitsin tüm hikayem...

Parpali dedi ki...

Yağmura sözüm yok ama, biliyor musun, benim gönlümde kalmadı ki taş taş üstünde...

Evren dedi ki...

ben de bugün bütün gün söyleyip durdum içimden, dur dedim blogta tekrar yayına vereyim en iyisi, herkesler dinlesin istedimn pillim. kar olsa da fark eder mi dayanabildikten sonra. beyazlık da alır gözü sonunda ;)

Evren dedi ki...

zaten bütün mesele de o değil mi parpali... taş kalmıyor taş üstünde. kendimiz taş yürekli mi olsak acaba.

neslinnce dedi ki...

Zaten ne geliyorsa başımıza taş kalbimiz yüzünden hırslarımız yüzünden geliyor.

Şarkıya bayılırım. Çok güzeldi Teşekkürler Evren

Uma dedi ki...

Yillar yillar once, dolunayin en guzel denizlerden birinin ustune dustugu o sahil sehrinde, calarken Sertab, aglarken ben, inanmisken Tanri'nin beni unuttuguna. Simdi seyrederken ayni klibi, dinlerken beni aglatan sozleri, icimde bir yerler burkuluyor, nasil BEN kendimi unutmusken, Tanri beni unuttu diye suclayabilmisim. Unutmaz! Biz asil kim oldugumuzu hatirlayalim...

Ateş Böceği dedi ki...

bana bir yorumunda yazmıştın şu sözü

Yıkılmam demiyorum ama
Dayanırım biliyorum..

işte o günden sonra kulaklarıma küpe oldu bu söz hiç unutmadım dayanıyorum her şeye yıkılsamda ..

gereksiz adam dedi ki...

peki neden sonra böyle oldu...

Evren dedi ki...

hatırlamak bana da iyi gedi neslinnce anladığım kadarıyla taş kalpli olam kçözüm değil diyorsun. zaten içime sinmemişti fikrim :)

Evren dedi ki...

insan en çok yarayı kendini unuttuğu zaman almıyor mu zaten uma. hazır suçlayacak da varken, kolaya kaçıyor insanoğlu. ben unuttum demek işine gelmiyor ya da. ama kendini bilmek ve hatırlamak hayata yeniden her seferinde tutunmak gibi.

Evren dedi ki...

yıkılıyor insan, ama yıkıntısında bile bir dayanma gücü buluyor kendine ateşim. önemli olan kendi gücünün, kendi içindeki O'nun gücünün farkına varmak.

Evren dedi ki...

yağmur mu yağdı? ee mevsimler değişiyor çünkü, geceler gündüzler ebırakıyor yerini, tarihler bir sonraki güne de ondan gereksiz...

gereksiz adam dedi ki...

zaman diyorsun yani, zaman daha dayanıklı kılıyor insanı...

Evren dedi ki...

zaman yüreğinin farkındalığını anlamanı sağlayan bir araç sadece.

© Evrenin Dünyası | Powered by Blogger | Design by Enny Law - Supported by IDcopy