Çarşamba, Mart 28, 2012

Zaman Akıp Giderken




Çok şey oluyor aslında, çok şey hızla olup bitiyor... Bazen gülmelerin ardı arkası kesilmezken bazen ve ortada hiçbir şey yokken ağlamaktan içi akıyor insanın. Bazen şaşıp kalıyor insan, bazen donup... Bazen kanıksıyor ne olup biterse, ve bazen yine de inanmak istemiyor olup bitene. En çok da olup bitme şekline... Aldığı kararların sonuçlarından bazen köşe bucak kaçıyor insan, bazen kıskıvrak yakalanıveriyor hiç olmadık bir zaman diliminde. İnsan bazen çığlık çığlığa sarhoşken, bazen bağrış çığırış bir sessizliğin içinde çaresizken, bazen çağıl çağıl aşkla  yanarken, en çok da kendiyle baş başa kalmışken duyuyor içinin sesini. Dinlemeye vakit bulamadığı da oluyor, duymazdan geldiği de... Duymak işine gelmiyor çoğunlukla ve sıklıkla kulak ardı ediliyor iç sesler... Sonra zaman akıp giderken çıkıveriyor karşısına geçmişinden bir manzara, seyrele gönlüm oluyor insan, seyrele vakti zamanında yapmadıklarını, en çok da yaptıklarını... Bir bir görüyor insan, bir bir anlıyor, bir bir duyuyor, bir bir akıyor yaşları, bir birine karışıyor kahkahaları... İnsan büyüyor. Bazen 40ında, bazense çocuk yaşında. Hayat diyoruz her seferinde, bazısına gülüyor başında, bazısının kısmeti sonlarında... 

Ben bugünlerde beni zenginleştiren bir uğraşa kaptırdım kendimi... Pinterest'te dolanıyorum sıklıkla. Bilmediğim kentin sokakları gibi... Keyifli bir keşif yolculuğu. Dingin bir yol. Neden yaşıyorum, neyi seviyorum, ben kimim, beni ben yapan ne... insan galiba hep sorduğu soruların cevaplarını arıyor ve bazen hiç beklemediği bir yerde fotoğraflar ona olanı biteni resmediyor... İyi ki...



2 yorum:

TUĞBA'NIN DÜNYASI dedi ki...

Ahh bu yazıyı ben yazmışım gibi sanki. Pinterest bir başka hayata açılan kapı gibi oldu burada benim için ben de sıklıkla dolanıyorum. Orada da buluşalım o zaman seninle aynı cafelerde randevulaşan arkadaşlar gibi dimi ama:):)Ahh ne çok özledim telefonumun çalıp da arkadaşlarımın hadi kalk gidelim demelerini:)Kocaman sevgiler uzaklardan.

Evren dedi ki...

havalar ısınmıştır oralarda, ne kadar cıvıl cıvıl olsa da burası gibi olmuyor işte. ne arkadaşlıklar, ne sohbetler, ne güneş, ne hava, ne su... buluşup dertleşmek lazım ara sıra, bi kahvenin dumanına yüklemek efkarı ve gülmek doyasıya :)