Salı, Ağustos 17, 2010

Uykuyu Paylaşmak

"Aşk çiftleşme arzusunda (sonsuz sayıda kadına uzanabilecek bir tutku) duyurmaz kendini,
uykuyu paylaşma arzusunda duyurur (tek bir kadınla sınırlı olan bir arzu)" (*)





Sen karşıma çıktığında, uykusuz gecelerimin tek sığınağı olan limanıma vuruyordu; gecenin siyaha çalan koyuluğunda derin lacivert dalgalar, büyüktüler ve korkunç; yutmaya hazırlanan bir yürek oburun çakmak çakmak gözleri kadar parlaktı yıldızlar; birer siyah inci. İhanet, kıtlıktan çıkmış bir sürüngenin açlığında; her yanımı saran şefkat duygusunu yiyip bitirmişti bir kaç zaman önce. Yüreğimin sanrısıydı hissettiğim şey; ölmek, eşti benim sözlüğümde ihanete... Yani anlayacağın, son nefesimdeydim ben, sen beni bulduğun gece.

Ölüm, bir pençesi kalmış bir dağ kedisinin insafındaydı, açlığında ve tıslamasında. Yakındı yüzüme... Soluğu bir rüzgar gibi yalıyordu, pençe pençe. Gözlerimin derinindeki korkuyu bir ele geçirse, oracıkta; son nefes, oracıkta son, oracıkta yokluk ve sonsuz evren. Oracıkta, bütün gözlerden, yüreklerden ırak, oracıkta koskoca bir boşluk duygusu, ölüm!

Dehlizinde kaybolmak kendinin, nedir bilir misin? Ne zordur nefes almak, ve hatta ürkmek kendi nefes alışından. Çoğalmasın diye irkildiğinden nefessiz kalmak ve derin, ve derin ve çok derin nefes almak ve boğulmaya ramak kaldığın için yutkunmak kendi tükürüğünde.

Tir tir titreyen bedenimi, yüreğinin gücüyle kavramaya hazırlanan avuçlarına bıraktığımda, sarılıp uyumak değildi aklımı kaçırmama sebep. Onurundan vazgeçmiş bir kadının, teslimiyetiydi yüzümdeki şehvet. İrinler taşan oyulmuş bir yara: sırtımda kürdan kalınlığında açılmış inanç/sızlığımla, sızıyor, sızım sızım sızlıyordu belki de. O gece, ne yaralarımı gördün kendime derin, ne şehvetimi kendimde sahte. Sen baktın sadece görür gibi yüreğimi gözlerimde; öyle derin, öyle kahverengi, öyle uçsuz, öyle bucaksız, öyle sımsıcak. İçimin derinlerindeki kuytulara gizlenmiş bir duygu çıkarıverdi başını, hemen gerisin geriye döndü saklı karanlığına, ya göründüysem telaşlarında bir saklambaç oyuncusu: sevgi.

Annesini; avcının parıltılar saçan kurşunlarından ikisi ile az önce yitirmiş, ulu ağaçların karanlığında, yamacına yıldırım düşmüş, kaybolmuş  bir ceylan ürkekliğinde kısılan gözlerimdeki bir damla yaşa dokunuşunda gizlenen bir arzu... asla, çiftleşme isteği değildi. Gözlerinin kahve değirmeninde saklı kokusuydu tenime sinen bakışların; sessizliğinde gizlenmiş bir çığlık: Uyu benimle, tenin tenime gebe kalsın; aşk doğsun sabahımızın güneşine... Akkor doğdu o sabahın güneşi, o sabah dehlizlerime giren sularının parlaklığındaydı yaşam, her ton turuncu alabildiğine...Bastıra bastıra nefes verirken sen nefesime; sevgindi duyumsadığım. Bir kitabın altı çizilmiş cümlesinde saklı kalan aşktı sunduğun, iyi ki...  

Haydi kapa gözlerini şimdi.




* Milan Kundera / Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği

10 yorum:

zehra16 dedi ki...

Gözlerinin kahve değirmeninde saklı kokusuydu tenime sinen bakışların...

bir cümle ancak bukadar kahve kokabilir heralde..

*izninle yayınlamak isterim blogumda*

uğurböceği dedi ki...

girişteki yazıya bayıldım.
asıl aşk sevdiğinle uykuyu paylaşmaktır.çok doğru

Evren dedi ki...

izin senindir zehra, kahve kokusu güzeldir, buram buram koktuğunda :)

Evren dedi ki...

e ustaya saygı değil mi uğurböceği. ben de bayıldım.

Elif Gizem dedi ki...

Şu iyi ki cümlelerini öyle çok seviyorum ki. sıcacık, içten, samimi, herşeyle barışık bir "iyi ki". Bu iki kelime sana çok yakışıyor portakal düşlü kadın. Bu arada Milan Kundera'nın aynı kitabında aynı cümle bende de altı çizili vaziyette :)

Evren dedi ki...

ama ne cümle değil mi elif, altı defalarca çizilesi...

stuven dedi ki...

hani şu 2.ci parantez var ya ''tek bir kadınla sınırlı olan bir arzu'' üzerine söylenecek hem çok şey var hem de yok...

Evren dedi ki...

belkide virgülü nereye koyduğunla ilgilidir stuven, hani şu hem var hem de yok hali...

EBRULİ dedi ki...

Aşk sonsuz güvenle uzanıp uykuya dalabileceğin bir kolda duyurur.Bir omuzda..
Ne güzel..Haydi kapa gözlerini şimdi.Gönül rahatlığıyla,sonsuz mutlulukla.Yarınlara..

Evren dedi ki...

mutlulukla gülümseyen bir çift yürektir aşk, yarındır dillerindeki türkü ebruli, yarınlara bakar gözleri...

© Evrenin Dünyası | Powered by Blogger | Design by Enny Law - Supported by IDcopy