Cumartesi, Haziran 12, 2010

Evde Tek Başına




Sevdiğimden gelen mektupları okumak gibiydi... Dostlarla eski mekanlarda karşılaşmak gibi... En çok da, bir hayatın kelimelerimden akışını izlemek gibi. 'Evrenin Dünyası'nda dolaştım, neredeyse bir bütün gün. Hasta yatağımda yatarken, kare kare değil belki ama sayfa sayfa, kelime kelime geçti son dört yılım gözümün önünden, en çok da yüreğimden. Gelenlere, gidenlere, değenlere, iz bırakanlara ve nicelerine bir yolculuktu benimkisi. Anlar sonra dönüp, anlara bakmaktı. Düşünmek ve düşünmekti, uzun uzun, dura dura, okuya okuya, sindirmekti olan biteni ve başka bir pencereden bir daha bakmaktı bana sunulanlara.

İnsan dönüp de bakınca kendine, yazdıklarında bulunca farklı yüzlerini, yüreklerini kendinin, biraz daha keşfediyor kendisini, yazarken yaptığım keşfin izlerini takip edip, yeni yerler keşfetmek gibiydi bugünkü yolculuğum. Kelimelerimde, yürek izlerimi bulmaya çalıştım. Kendi kuytularımda dolandım, kendi karanlığımda, kendi kendimde kaybolup, kendi ışığımda yine buldum çıkış yolunu. Her bulduğum yolun, her çıkmak istediğim yolculuğun ve her inandığım insanın her zaman doğru olamayacağını bir kez daha fark ettim. Hepsine teşekkür ettim, sessiz ve usulca. Duydular mı bilmem ama hissettiklerine eminim. 



6 yorum:

guguk kuşu dedi ki...

evet bu bloğun bize sunduğu güzelliklerden biri de bu, geri dönüp şöyle bir kendimize bugünkü aklımızla bakabilmek.

Evren dedi ki...

günlük tutmayı en çok büyüdüğümü görebildiğim için seviyorum guguk kuşu...

hasret senfonileri dedi ki...

yazılarını sevdim... sayfanı da! anlattıklarını da sevgili Evren..
Sözün özü ben, seni çok sevdim..

Evren dedi ki...

sizin bu enerjinizi seviyorum, ve bir kez daha anlıyorum ki kocaman bir yürekmiş taşıdığınız. nasıl da geçti bana bir bilseniz sevginiz. heyecanla, sizi tanıyan samsunlu arkadaşımı aradım ve ona haber verdim, beni seviyormuş diye :)

nikotin ve kafein dedi ki...

Kendinle buluşmuşsun bir şekilde. düşün bir de on sene sonrasını...

:)

sakla bu sebeple.

sevgiler...

Evren dedi ki...

kendi değişim ve gelişimini izleyebilmek, hayatım kare kare geçti gözümün önünden diyebilmek, pek ala çok daha kolay olacak bu sayede. saklıyorum, saklamasına da, isimsiz alıntıları engelleyemiyorum maalesef :)

sevgiler...