Pazar, Eylül 26, 2010

Ağlamak İçerime...


Neden huzursuzluk gelir çöreklenir yüreğine hiç düşündün mü?
Nedir o anda olan?
Nedir başlatan..
Bir söz müdür?
Bir bakış...
Bir duruş...?

Nedir söylesene...

Nedir ağlamaya hazır hale getiren seni..?
Sabahtan akşama değişen nedir durup dururken?

Ağlamak içerime
Nasıl birşeydir sen bilmezsin.
Bilemezsin bazen susmak acıtır, bazen konuşmak.
Bazen soru acıtır bazen cevap.
Bazen gelmek acıtır bazen gitmek.

Nicedir kabarmamıştı yüreğim kahve fincanının dibinde.
Nicedir karanlık çıkmıyordu içim..Sıkılmamıştı böylesine.
Nicedir bir yolu özlemle beklemekteydim ben divane.

Yarın hatırlat da bir fincan kahve içeyim.
Belli mi olur falımda çıkar yarın ertesi düşlerim,
Belki de düşüşlerim...
Sana kapılıp gidişlerim...

Ama sevmek herşey değil dimi?
Aşk da öyle,
Bazen yenik düşer biri yek diğerine.
Bazen de küçüğüm, sevmek herşeydir,
Öğrenirsin yaşın yaşıma erişince.

Yollarına mürdüm eriklerinin çiçeklerini döşedim geleceksin diye
Bekliyorum sonsuz yeşilliklerin tam ortasında
Yerini husursuz kılma bende.
Yerin sevda senin
Yerin sevda
Senin...






_____________________


İlk Yayın Tarihi : Haziran 2009

12 yorum:

zeliha (umutsepeti) dedi ki...

Bazen nedensiz de ağlama istiyor insan..Fakat,bir söz,bazen bir bakış bile fırtınalar kopartıp sağnaklar yağdırabiliyor...

Adsız dedi ki...

daha da huzursuz yapan,o nedeni bulamamak bi türlü.bazen hemen geçen,bazen günlerce oyalayan,sanki bişi sölemek ister gibi.yada en iisi söleme suss der gibi.keşke yürekler sadece kahwe fincanının dibinde kabarsa:(leyla

guguk kuşu dedi ki...

Ben buaralar susmayı tercih ediyorum evrencim. Konuşmak çok anlamsız gelir ya hani bazen. hem de konuşmayı istemeyecek kadar haksızlığa uğramışsındır. yolun açık olsun dersin ve izlemeye devam edersin.
ne zaman böyle olsa, içim derinden acısa ama acım dışarı akmasa beni yaksa sadece, çok özlediğim rahmetli babaannem, babam ve dedem rüyalarıma koşar hemen. bu hiç değişmemiştir.

Evren dedi ki...

bazen çok sonraanllıyor o nedensiz ağlayışların çok da derinlerde olmayan nedenlerini zeliha...

Evren dedi ki...

dediğin gibi leyla, keşke fala inanmayıp falsız da kalmasak... hep ferah çıksa içimiz. hep ferah kalsa.

Evren dedi ki...

susmak mı gerek böyle zamanlarda diye yazmıştım bir zaman önce. bilmem ki guguk kuşum, susmak biraz da içe akıtmak değil mi... ne güzel ki koşanların var sana, içinde bir yerde bir huzur ağacı, dibinde soluklanan sen.

Elif Gizem dedi ki...

sanki bir sesleniş, "hayal kırıklığı olma, adın sevda senin..." seslenişi..

Evren dedi ki...

her sevda bir hayal kırıklığıdır aslında elif...

Uma dedi ki...

Her sevda bir hayalkirikligidir eger bu "human love" ise. Ben sansli kullardanim. Kimi sevsem Tanri tokat atti, kendine gel kimi seviyorsun, eti, bedeni mi BENi mi diye :)
O'nun konustugunu anlayana kadar sevmek, asik olmak, kalbini birine acmak benim icin de hep sonu hayalkirikligiyla biten kelimelerdi. Cunku sevdigim, asik oldugum hep bir "isimdi". Simdi sukurler olsun artik O'nun suretlerini sevdigim icin hayalkirikliklari da hic gelmiyor, cunku tokat yiyecek nedenin kalmiyor :)

Evren dedi ki...

uzun zamandır yüreğimin içindeki sancıların nedenlerini sorguluyorum aslında uma, uzun zamandır, bu kadar sonsuz ve karşılıksız sevebilecekken hep üzülenin dönüp dolaşıp neden BEN olduğundan dem vurur buluyorum kendimi. insanları, doğayı, çocukları, yeşili, kuşu, böceği, sokaktan geçen kediyi, ve sayamayacağım nicelerini seviyorum. KİMİ SEVİYORUM sorusunun cevabı o kadar da uzakta değil, değil mi?

iyi ki var/sın...

sufi dedi ki...

"İnsanı ağlamaya hazır hale getiren nedir?" demişsin.
dolaptan çıkardığın şişenin dışının buğulanması neyse insanın ağlaması o işte.
Bu konuyu ben de düşünüyordum uzun süreden beri bazen şişenin dışı hiç buğulanmıyor ve insanı içmeye teşvik etmiyor bazen aynı ortamda yol yol buğudan sular akıyor şişeyi açıp insanın içerek ferahlayası geliyor.Ağlayarak ferahlayan ağlayanı ferahlatır gibi bir sonuca vardım galiba.Kucakladım seni sevgilerimle.

Evren dedi ki...

ağlayarak ferahlayan ağlayanı ferahlatır...
altını çizdim sufim, yüreğime koydum kelimeleri zamanı gelince hatırlamak üzere.
öpüyorum sevgiyle...