Salı, Temmuz 13, 2010

,

Fotoğrafın Fısıltısı / Yorgun




Bir gündoğumuna bıraktım yarınlarımı bu sabah
Çocukların şen sesleri, ve o bahçe, ve deniz artık bana çok uzak
Akşamüstülerin günbatımlarında buluyorum dünlerimi
Bir içki masasına katık edilen kahkahalar, ve o yağmur ve o çamlık artık bana çok uzak
Geceleri yıldızlara emanet ettim umudumu, kayıp gittiler bilinmeze bir gözyaşı vakti
Beklemeler artık bana çok uzak,
yorgunum anla
çok yorgunum hayat





12 yorum:

bahar dedi ki...

uyku tutmadı beni hayat bu gece...

Ateş Böceği dedi ki...

hem öyle bir yorgunluk ki .. anlatılır gibi değil..

Sıradan Bir Sazan dedi ki...

Ama kuzum bu yorgunluk neden sebep? Yürek mi yorgun inançlar mı? Gözlerimi seninle açtım bak, çok güzel geçsin günün...

insearchofwind dedi ki...

Yeniden başlamalara yorgundur artık yürek... Her şey dünde kalır, anda kalır ama yürek dünlerin yükünü hep taşır.

Parpali dedi ki...

Bir "çok yorgunum hayat" da benden. Yok mu arttıran?

sufi dedi ki...

Fotoğraftaki kadın Yorgun görünmüyor en azından. Kendini yorgun hissedenlere ise fıkır fıkır bir enerji veriyor müziğin.

hüznün tadı dedi ki...

Dün bütün gün bende tatsız ve yorgundum.Gözyaşı aksaydı,alıp götürseydi hepsini,rahatlayacaktım sanki. Akmadı.

Evren dedi ki...

kimi tuttu ki merak ediyorum bahar... dün gece felaketti ta ki gün doğana kadar.

Evren dedi ki...

ne anlatılır ne anlaşılır ateş böceğim...

Evren dedi ki...

dünleri yükünü bırakıp yarınlara bakmak elif, bazen ne kadar zor değil mi...

Evren dedi ki...

olmaz mı parpali, vardır da parmka kaldırmaya mecali yoktur inan :)

Evren dedi ki...

aslında nasıl da hüzünlü bir müziktir... frida... ah tontinim, yorgunluk yürektedir ya bazen, hani dışa vurmaz kendini. ne bileyim belki de öyle...