Salı, Eylül 29, 2009

,

KURULMUŞ CÜMLELER / 11

Sakla yamalarını kalbim...

İnsanlar büyüdükçe günler kısalırlar;
günlerimiz gibi aşklarımız da
yittikleri duraklarda kalırlar.


Sakla yamalarını kalbim...
Yılmaz Odabaşı


_______________________________________________
Fotoğraf / Last passenger II
© Tim Corbeel

10 yorum:

cache dedi ki...

Evren;

bu yamalar bir gün patlar mı ..
yırtıklarımız çıkar mı gün yüzüne..

Evren dedi ki...

elbet bir terzi gelir cache, yeni bir entariyi tam yüreğimize göre dikmeye... belki patlamasından korkmamak gerek, belki yırtıkları ortaya çıkarıp kendimizden daha usta bir terzi eline bırakmak gerek, belki o zaman bize de düşer mutluluk kumaşından bir parça, tamamını örtmese de olur, seni bilmem ama ben severim dekolteyi :)

cache dedi ki...

ben de severim :)

sufi dedi ki...

Ben çok mu büyüdüm de, günler bana çok kısa geliyor acaba diye düşündüm.

Evren dedi ki...

ilahi tontinim, dolu dolu geçiyordur yetmiyordur günler; kısalık algısı da bundan mütevellit olsa gerek :))

efsa dedi ki...

Günler yamalarıma yeni yamalar eklemiyor çok şükür...

Artık değil en azından.

Dekoltem fazla belirgin değilmiş gibi. Ama buda bakanın bakış açısından olsa gerek. Yoksa kral çıplak da biz göremiyor değilizdir elbet değil mi?

gereksiz adam dedi ki...

yani çoğu şey zaman geçtikçe anlamsızlaşır... yoruluyor muyuz acaba??

Evren dedi ki...

güzel efsa, daha ne istiyorsun... kesin kaftanlara sarınmıştır o krali yoksa görürdük değil mi :)

Evren dedi ki...

belki de unutuyoruzdur geçen zamanı gereksiz, belki de unutuyoruz geçmişi ve birden ama aniden anlamsızlaşıyordur herşey ve aslında yorulduğumuzda budur...

Bekriya dedi ki...

bende neden tam tersi ? yaşım ilerledikçe duraklarda kalması gerekenler neden içimde en ağır olanlar ?

çözebilmek mümkün müdür ki ?