Salı, Eylül 15, 2009

O VE O VE YAKAMOZ

Sanki billur bir pınar
Kahverengi gözlerin
Ruhuma neşe sunar
Kahverengi gözlerin

Bir kasabanın gece yarısı karanlığında; salaş, dar, ve belli ki kimsesiz bir sokağından sahil görülüyordu, koca koca taşların ardında... Oturdular büyükçe bir kayaya: O ve O. Esintinin yalayıp geçtiği saatlerdi, karışıktı duyguları; belki de o yüzden hiç ses çıkartmadan sessizce, içten içe yakamozlarla konuşmaları...

Yan meyhaneden, gece sarhoşlarının yıldızlara ulaşan hüznü, kahkahası ve onlarca adlandıramadıkları duygu, bir uçağın geride bıraktığı ize kapılıp gidiyordu peşi sıra, kendi duygularıyla...


Bir yıldız, parlak...
Bir yıldız daha, o da parlak...
Ve bir yıldız daha; kaydı o anda...
Bir dilek tuttu O,
Bir dilek tuttu muhtemelen O da...


Rüzgarlar kadar serin
Ufuklar kadar derin
Senin en güzel yerin
Kahverengi gözlerin


Nice zaman sonra, kırık dökük kelimeleri tuttu O bir ucundan...
Muhtemelen O da...
Hangisi başladı bilmedi meyhanedekiler ama,
Yakamoz aşka geldi bir anda...


O baktı O'nun gözlerine...

Mehtapta benzer aya
Bakarım doya doya


Muhtemelen O da O'nun gözlerinin içine...


Sanki tatlı bir rüya
Kahverengi gözlerin...



Özledim... Çok özledim...







_______________________________________


Fotoğraf / 1x.com
Şarkı Sözü: Selahattin Sarıkaya

2 yorum:

Ateş Böceği dedi ki...

:):) Özlemek güzeldir ..

Evren dedi ki...

üstelik yanındayken bile, dimi ateş böceği :))