Pazartesi, Ocak 25, 2010

UYUMADAN ÖNCE NOKTASINA VİRGÜLÜNE HATASINA YANLIŞINA DOKUNMADAN AKANLAR DURDURULAMAYANLAR VE DÜŞLERE DÜŞÜNCE HEM DE YANINDA BİR LİTRE GÖZYAŞI BEDAVA KAPANIN ELİNDE KALIYOOOOO KOŞ AHALİ KOŞŞŞŞ




Hayat sana da komik geliyor mu düşününce...


Düşlere düşünce...
Bebelere balon gibi birşey olmasa gerek...

Okyanus kıyısında bir ev... Beyaz verandada, beyaza boyanmış bambu bir koltuk...
Uyumadan önce neden bu düşü görür ki insan...

Kafam allak bullak...

Kelimeler zamansız, yersiz ve kafiyesiz... Doğal olarak da keyifsiz... Öylece akıp gitmiyorlar...
Gitmek isteyen kelimelerimde var elbet ama hepsinden her birinden bu gece kan damlıyor... Beyazlığa yakışmıyor. Tutuyorum onları avuçlarımda. Avuçlarımda buz mavisi kesikler kızarıyor...
Utanıyorum aklımın girdaplarında gezinmekten... Korkuyorum belki karşıma çıkacak kör kuyulardan...  Eski bir avrupa kentinin kanalizayonlarında gezinen sidikli bir kontesim... Söküp atmak istiyorum üstüme sinen kokuyu...
Beyazlığa yakışmıyor...


Okyanus kıyısında bir ev...
Beyaz verandada, beyaza boyanmış bambu bir koltuk...
Uyumadan önce neden bu düşü görür ki insan...

Düşlere düşünce...

Kesinlikle, bebelere balon gibi birşey olmasa gerek...

Katlanırsan patlarsın... Patlarsın, zamansız, yersiz, kafiyesiz... Ve de üstelik keyifsiz...
Oysa kabul etmek öyle midir? Zamanda akmak, kabullenmektir.
Duraksız gidişlerin, soluksuz bekleyişleri olurmuş... Güldürme beni...
Saçma bir cümle, yazmaya bile değmez... Silmeye bile hatta.
Bırak, aktığı gibi kalsın kelimeler...
Siyahsa siyah beyazsa beyaz...
Beyaz...

Eski bir şehrin penceresinde asılı kalmış bir nefes... Duydun mu?

Yazdıklarımı göremediğim bir karanlığın orta yerinde, beyaz bir kumsalın okyanusun sularında ıslanışına tanıklık ediyor düşüm...
Beyaz bir verandada beyaz bir bambu koltuk üzerinde, salınıyor yüreğim
Bir o yana bir bu yana...
Yeter!

Öyle beyazsın ki...
Düş gibisin aşk...
Düşmek gibisin...
Ama asla bebelere balon değilsin...

Düşlere düşüncesin...
Derinsin...
düşünce boğulacak kadar derin
ve yücesin
göklere kanat açtıracak kadar yüce

Yerde misini gökte misin?
in misin cin misin...
Portakalı soysam
baş ucumda belirir misin

deliriyorum galiba aşk...
yine de biliyorum


Düşlere düşünce...
Kesinlikle, bebelere balon gibi birşey değil...

6 yorum:

y. dedi ki...

uykusunda durmadan kuşunu arayan kafes yüreğimiz, içinde ne kadar güzellik varsa vermek için çırpınana, beyaz, düşlerimiz gibi, anlatamadığımız gökkuşağımızın ifadesi beyaz, bizim özgür ruhlarımız vermek istedikçe, haylaz haşarı, uslanmaz bir çocuk gibi içimize daha içimize kaçan kalbimiz, belki de kalplerde çocuklar gibi sorulunca söylemiyor hemen ismini, kendini korumak için ... baksana söylemediğimiz isimlerimizle bile yeterince kırık düşlerimiz.
seni seviyorum evren, hersabah düşüyor gözlerim duygularınla.

İDEA dedi ki...

EVREN;

Yıkıntımın üzerine gözümün içine baka baka kendi yıkılmışlıklarını da bırakıyorsun ya,insan bundan haz alır mı? Ben alıyorum.

Saygıyla durup 1 dakikalık sessizlikse minnet. Ben bu yazıda bunu yaptım. Şimdi adımsızlığımı katıp ardıma gidiyorum. Bilmediğim,bilmeyeceğim bir şehrin kalabalığına bırakıyorum düşlerimi. Belki bebelere balon vardır o şehrin parklarında.

Sokak Kedisi dedi ki...

Katlanırsan patlarsın. Haklısın.

Ama 'ya patlarsam??' diye korkup katlanmazsan da belki hiç dolamazsın...

Hepsi ayrı muamma!

Sevgiler

Evrenin Dünyası dedi ki...

kaç kere okudum bir bilsen kelimelerini, her seferinde durdum, en çok da sevmek için tanımak gerektiğini düşündüğüm için... ve tanımak için gözlere değil yüreğe ihtiyaç olduğunu bildiğim için... ben yüreğini biliyorum... en çok da düşen gözlerin duygularıma çarptığı için ağlıyorum galiba...

Evrenin Dünyası dedi ki...

her yıkıntı yek diğerinde kendinden birşey bulur idea... şehrin kalabalığında yitip gitmesin diye düşlerin, arada bir gökyüzüne bakmayı unutma, belki bir çocuğun elinden kaçırdığı uçan balonuna takılır düşlerin...

Evrenin Dünyası dedi ki...

o yüzden katlanmak yerine kabullenmek gerek ya eğer becerilebiliyorsa sokak kedisi... dolmak, doymak ve yaşadım diyebilmek için... yoksa, saçımı süpürge ettim diye gezersin gibi gelir bana... oysa gerekliyse saçı süpürge etmekte gerek...