Perşembe, Şubat 04, 2010

AŞK

Sevgilim sabahın erkenini seviyor,
ben geceyi ve esmerliğini onun,
o dorukları seviyor, korkuyor bundan
ben rüzgarla buluşan tepeyi, tuhaflığı,
ona bir yeşil gülümsüyor,
ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,
diyorum, seni de öyle.
O kendi boşluğunda oyalanan günlerde
canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,
ben göğe bakıyorum geceden,
kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim
diyorum, yanında,
o sabahları eğilip öpüyor denizi.

Çıplağın çıplağımda, rüzgarın dağımda olsun,
esmerliğin gecemde, öyle kal.
Bulutlara bak, gidiyorlar, hızla diyorsun,
yağmur bir yalıyor yüzümü, bir duruyor.
Sabahları eğilip yüzüme öpüşün geçiyor bir,
bir duruyor aklım.

Su ve rüzgar, dağ ve doruk, sonsuz hepsi,
oysa camdaki sardunya gibi üşür
bana biçtiğin ömür, ölüm geliyor aklıma bir bir,
çıplağın çıplağımda.

Rüzgarın dağımda olsun esmerliğin gecemde
öyle kal, sana sonsuz sarıldığımda.

                           Birkan Keskin


_________________________________________________________
Fotoğraf / deviantART

4 yorum:

zehra16 dedi ki...

kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim
diyorum, yanında,
o sabahları eğilip öpüyor denizi.


ne duru bir anlatım...

PELİNCE dedi ki...

Evren
ne garip yaa, dün gece okudum bu şiiri bloga koyayım dedim sonra niyeyse vazgeçtim :)))))
eline sağlık iyi ki koymuşsun ben pek severim Birhan Keskin şiirlerini....

Evren dedi ki...

Sevgilim sabahın erkenini seviyor,
ben geceyi ve esmerliğini onun,

ben bu giriş cümlesine benzer nedenle takılmıştım zehra, yalın oluşuna...

Evren dedi ki...

:)) nasıl da denk getiriyor di mi hayat pelince :)