Salı, Şubat 23, 2010

KARMAŞA



Yaşam bile,
tüm karmaşasına rağmen
bir yanını umuda ayırıyor.

Peki ya sen..?


12 yorum:

Kara Kalem dedi ki...

"Oldu, görürsem söylerim hanım abla"

oldukça eski bir yeşilçam filminin repliğinden alıntı :)

Evren dedi ki...

:))
söyleyesin diye soruldu zaten :)

Efsa dedi ki...

Bendeee :)

Evren dedi ki...

zaten sen ayırmasan çokkkk kızarım ki ben sana :)

deniz dedi ki...

sımsıcak yürekten tebessümle karşılayan birine bu karamsarlığımla yazmamalıyım, ancak başladım yazmaya...
ben de senin gibi düşünürdüm ve umut hep olmalı derdim de umutlar da tükenirmiş. herşeyin bir sonu olduğu gibi umutların da sonu varmış...
sevgiler

Evren dedi ki...

umutların tükendiği an yaşamın sonlandığı andır diye düşünürüm... senle konuşabildiğimize göre hala bir umur var gibi deniz ve olmalı da...
sevgiler...

deniz dedi ki...

haklısın evren...
sınırdayım dördüncü kez, keşke biraz daha cesur olabilseydim ölümü seçecek kadar...
sağol ve özür dilerim bloğunu kirlettiğim için.
sevgiler.

Evren dedi ki...

bence cesaret yaşamakta deniz... yaşama sıkı sıkı tutunabilmekte cesaret...
ve yürekten gelen hiçbir şey kirletmez ne dünyamı ne de blogumu...

o sınırda bulmuştum kendimi bir kez ve ilk kez o zaman fark etmiştim, bütün kahpeliğine rağmen hayata sıkı sıkı tutunmanın cesaret işi olduğunu...

sırtını dönüp gitmek korkakların işi gibi gelir bana, ben hiç sırtını dönen biri olmadım bu hayatta, sırtını dönen her bir korkakta daha da arttı cesaretim...

** dedi ki...

karmaşa bizi yaşatır..

sufi dedi ki...

"Karmaşanın olduğu yerde sükunet, umutsuzluğun olduğu yerde umut yoktur" kim diyebilir ki?

Evren dedi ki...

tam tersini söylesek olur dimi? 'kim dyebilir ki' derken yokturu vardıra çevirmek gerek diye düşündüm ben...

Evren dedi ki...

karmaşa bizi yaşatır y.a.
yaşama karıştırır
yaşamla karıştırır...