Pazar, Mart 15, 2009

,

KAPILARIN KAPAN / DILAR


Kapıların vardı ardına kadar açık
Kapıların vardı aralık
Girdim çoğundan içeri
Ne kapalı olmaları ürküttü beni
Ne de içeriden sızan kara ışık

Giyindim en cüretkâr cesaretimi
Vardım yanına
Paspasın olmak değildi niyetim
Ama senin âdetin
Paspas etmek yaşadıklarını
Gelecek aşklarına

Kapıların vardı aralık
Kapıların vardı her çalana alışık

O kapıların ki;
Kapalı kapıları açmak isteyen meraklı kadınlara
Kapandılar aslında
Açık açık
____________

17 yorum:

sufi dedi ki...

Hangi kapıdan girdiysen girdin;
İster yarı aralık
İster ardına kadar açık.
Sen girdikten sonra
Paspas dışarıda kaldı
Sen de kapat kapıyı dışardakilere artık.

-mka- dedi ki...

Ardına kadar açık kapılardan girmeye hep korktum; herkese açık kapılardan girerek, "herkes" olmayı kabullenmek zûl geldi..

En güzeli, kapalı kapıları zorlamak, ama bu da beni yoruyor..

En güzeli olmasın bana; en iyisi, kapılardan girmemek, kapını sıkıca kapatıp, zorlamalarını beklemek..

-mka-

buraneros dedi ki...

Bir şiir vardı,bazı cümlelerini not aldığım ender şiirlerden...Onun bir dizesi şöyledir ve güzeldir:''Hangi yolculuğa çıktıysan/ Savaşa girmiş gönüllü gibi/ Ölmesen de bir yanın hep yaralı...''bunun bir başka dizesini tazelik kokusu alıyorum adlı bir yazımda kullanmıştım; ve bir kelimeyi yanlış hatırladığım için yanlış yazmıştım:))Şairi o yazıya bir düzeltme yazmıştı o kelime için,böyle de bir anısı var şiirin bak:))kal geldimi diye sorarsan,geldi:))

Bekriya dedi ki...

kapıları açmak için uğraş vermeyi severim eğer ki uğraşa değerse, ardına kadar açık kapıları elimde görmem hiç bir zaman gün gelip tam geçecekken kapanabilirler şiddetle.

kapattığım kapıları ise asla ve asla açmam, açık bırakacak olsam kapamam dimi, kar boran, yağmur bana sökmez çünkü :)

LÂL dedi ki...

kapılara hep yumruk izi bıraktım,
hep eşiklerde parmak izim gibi gözyaşım..
ve yorgun ve artık yara olmuş ellerime bakıyorum..
Kapattım kapıları, bir "AÇ! BEN GELDİM" sesi bekliyor şimdi kulaklarım...

Bekriya dedi ki...

Evren'cim bir mimin var :)

http://gecmisola.blogspot.com/2009/03/lakaplar-m-de-buyur-burdan-yak.html

özlem dedi ki...

Kapıyı açmak da kapamak da zor.
Yüreğine sağlık Evren.

beenmaya dedi ki...

kapılar kapanmak içindir
isteyen çıkıp gitsin diye...

bir yerde okumuştum ama nerde hatırlamıyorum. o geldi aklıma...

efsa dedi ki...

Kapanan kapıları açmaya cesareti yoktu belki kimbilir.

Evren dedi ki...

> sufi... kapıyı kapatalı çok oldu da dönüp paspası görmek fena koydu bana...

> mka... kapıları o kadar sıkı kapatmamak gerek, korkar çalmazlar kapımızı sonra...

> buraneros... Buldum yazını okudum ve yorum bıraktım hatta ama şu şarkı bana gelmedi ya... kuvet dolusu ragla yapıp içinde yüzeceğim valla :)))

Evren dedi ki...

> bekriya... bir aç istersen arasıra... belki soğuktur, üşümüştür bi de belkide eşekliğini çok farkındadır, olamaz mı yani :)))
mimin mimlendi bu arada keyifle... teşekkürler bir kez daha :)

Evren dedi ki...

> lal... seviyorum kelimeler eklemeni. seviyorum eklediğin her kelimeyi kendimden hissetmeyi...

> özlem... meselem kapıları açmak kapatmak değildi bu sefer. kapılara paspas etmek ağır geldi aslında...

Evren dedi ki...

> beenmaya, kapatsınlar, kapatalım, çıkmak isteyen durmasın içeride... lafım kapı kapatana değil, kapattıktan sonra yaşananları paspas yapanlara... ayıptır di mi ama...

> efsa...cesaret için kapıyı kapatma şekli önemli bence ve sonrasında yaşanlar, yaşatılanlar yoksa açarsın ki kapıyı, çalarsın ki hatta...

buraneros dedi ki...

Yorumu göremedim.Benim blogda yok.Bende aradım taradım bütün blog alemini nerde benim yorumum diye;efsa'ya yazdığın yorumda rastladım bir kelimeye yeşillenmekle ilgili...Şimdi öbür kelimeleri arıyorum:)))Bu arada denedinmi ragla'yı:))

Evren dedi ki...

çok güldüm ben bu durumu ele alışına :)))) hayır merakım şunadır diyelim kelimeleri buldun doğru cümleyi kurduğundan nasıl emmin olacağız peki :)

egom, süper egom ve idim yeterli kalabalığı oluşturmadığından içemedim hala. ama bu akşam küveti doldurup yüzeceğim, sana durumu bildiririm :)

buraneros dedi ki...

O bir yöntemdi. ''hani benim yorumum,ben yorum isterim banane'' manasında bir kışkırtmaydı birazda:)))Bu tutmasa;öteki yoldan gidip toplayabildiğim kelimelerden sen ne yazabilirdin üzerinden hareketle derme çatma bir yorum yapardım.Onada sen razı gelmez,yine doğrusunu yazardın:))Allah kahretsinki benimde insanların şifrelerini çözmek gibi kötü bir huyum var:))Yüreklerinin dibine kadar görebiliyorum:)))

Evren dedi ki...

Benim de vardır yorumlarımın peşine düşüşlerim. Kendim yazarım sonra da aranırım nereye ne yazmıştım diye, cevap yazmayana da takılırım ısrarla. Nerede benim cevabım diye. Baktım cevap yazılmış bana, çakıl taşı bırakılmış ardına. Dedim ya merak etme ben onu da okurum şu derinliklerimdeki hassasiyet ve nezaketle :))) yazarım üzerine bir yorum mutlaka...